به گزارش پایگاه خبری اولدوز پرس/ آذربایجان شرقی،مشکلات مجموعه ماشینسازی تبریز می گوید که با مولدسازی املاک و سرمایه راکد ماشینسازی که حدود ۴۰ همت ارزش دارد، میتوان این مجموعه صنعتی قدیمی و مادر را نوسازی کرد و به چرخه تولید بازگرداند.
صدیقی با اشاره به چالش های مدیریتی ماشینسازی تبریز در دو دهه اخیر افزود: به رغم پیگیری ما از رییس جمهور و وزارتخانههای مربوطه برای حل مشکل این مجموعه، بدون اطلاع نمایندگان مردم در مجلس، در جلسه محرمانهای هیأت واگذاری تصمیم به واگذاری ماشینسازی تبریز گرفته بودند که ما بطور قاطع مخالف این امر هستیم و باید ماشینسازی از بند (الف) واگذاری به (بند) تغییر وضعیت پیدا کند.
یش از نیمقرن از تأسیس گروه صنعتی ماشینسازی تبریز میگذرد؛ مجموعهای که زمانی با اشتغال نزدیک به هفت هزار نفر، قلب تپنده صنعت آذربایجانشرقی و یکی از پایههای اصلی تولید ماشینآلات سنگین در کشور به شمار میرفت. با این حال، روند واگذاری این واحد صنعتی در سالهای گذشته به اشخاص و مجموعههای فاقد اهلیت، سرآغاز زنجیرهای از مشکلات مدیریتی، حقوقی و تولیدی شد که بهتدریج این برند قدیمی را از جایگاه راهبردی خود دور کرد.
در سالهایی که ماشینسازی تبریز با فقدان مالک مشخص و متعهد به صیانت از داراییهای صنعتی و انسانی خود مواجه بود، ضعف مدیریت تا جایی پیش رفت که حتی ظرفیتهای باقیمانده این مجموعه نیز بهدرستی فعال نشد. کاهش شدید نیروی انسانی، فرسودگی تجهیزات، انباشت بدهیها و حاشیههایی نظیر تنزل نقش مدیریتی شرکت به سطح استفاده از کارت بازرگانی اشخاص حقیقی، از جمله پیامدهای این دوره پرچالش بود؛ دورهای که نگرانیها درباره سرنوشت یکی از مهمترین صنایع مادر کشور را به اوج رساند.
اکنون اما با تغییر رویکرد دولت چهاردهم در قبال صنایع راهبردی، ورود سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (ایدرو) به فرآیند بازسازی ماشینسازی تبریز و حمایت وزارت صنعت، معدن و تجارت، نشانههایی از پایان بلاتکلیفی این مجموعه صنعتی دیده میشود. طرح نوسازی و احیای ماشینسازی تبریز که با همراهی مدیریت استان و پیگیری نمایندگان مجلس در حال اجراست، نهتنها تلاشی برای جبران گذشته، بلکه آزمونی جدی برای بازگرداندن اعتماد به سیاست احیای صنایع مادر و بازسازی هویت صنعتی آذربایجانشرقی محسوب میشود.
